| تبليغات | X |
|
عمري به خود گفتم، با ايندلروشن پنداشتم با او مجموعهاي هستم بي او ولي امروز بيهيچ مقصودي خون دل خود را تا هديهاي باشد ياد از دم ايجاد آن صبح نوبنياد صبحي كه بيوقف هچشمانم آبيبود صبحي كه گلميكرد يك باغ از لبخند بي تو شگفتا من، بعد از تو من، بيمن |